99. Ouders aan Oepke
Scharnegoutum, 30 april 1893
Lieve Oepke!
Heden, zondagmorgen, toen ik uit de kerk kwam, gaf de dochter van de wachter1 mij op verzoek van de brievengaarder V[an] d[er] Sch[aaf] weer een brief van u Tot onze blijdschap was de inhoud niet van bezwarende aard, maar vernamen wij zo het een en ander aangaande uw in sommige opzichten vreemdsoortige leefwijze en behandeling uit deze en voorgaande brief. Thans, zondagnamiddag, terwijl moeder en ik met ons beiden thuis zijn, en de anderen naar de kerk (ds. Gunning2 preekt hier namiddag) wil ik om aan uw verzoek te voldoen weer een weinig met u keuvelen. Om niet in herhaling te vallen wil ik mij bepalen bij wat zo wat om ons heen is voorgevallen sedert donderdag. Het belangrijkst maar treurig nieuws is, dat ds. Enderlé gisteren plotseling zeer ernstig ongesteld is geworden, vanaf gistermiddag om 4 uur heeft hij erge pijn, welke tot dusver alleen door verdoving kan getemperd worden. Wij vrezen zeer dat hij deze crisis niet zal doorstaan. Met Jorrit van Van der Meer gaat het zeer goed. Met Gep minder goed. Wel nemen de mazelen af, maar zij ziet er zeer vermagerd en klierachtig uit. Ons huisgezin is best gezond en wij komen, nu er betere berichten van u komen, weer aardig op streek. D.V. komen H. van Dijk en Anne morgen bij ons. Ook daar is alles wel. B. de Moor3 is donderdag met zijn vrouw bij ons geweest. Hij was met de afslag van huur wel in zijn schik, doch zijn boerderij was niet voordelig. Hedennacht heeft Oepke’s koe gekalfd. Alles is best gegaan. Het kalf is een stier met tamelijk goed haar, hoewel het laat in de tijd is en het kalf bijna 414 bij de koe is geweest, zo zullen wij het toch houden, dewijl wij nog geen ander hebben. Het weer was vrijdag en gisteren mooi maar droog. Vannacht heeft het gedonderd, doch bij ons niet geregend. Heden is het winderig en koud, een weinig buiig. Het land blijft groen maar gaat thans niet vooruit. Wij hebben de koeien en hokkelingen5 nog allen op stal. De kalveren zijn er overdag uit. ’s Nachts in huis. Vandaag zijn ze er niet uit. Onze grote bul is verleden week driemaal van stal geweest en heeft telkens een koe besprongen. Het is een vreemde heer als hij van de stal is en bijna niet te houden. Hij stoot echter niet, maar loopt rechtuit met zijn stijve nek. Eenmaal zou hij bijna losgeraakt hebben, het grote bûthús6 in. De tweede maal sprong hij van stal en liep de paardenstal halverwege in, zodat wij met moeite voorkwamen, dat hij niet onder de paarden geraakte. Gisteren, de derde maal, ging het beter en was hij vlug op stal. Wij zullen hem maar in de schuur houden, want als hij buiten komt, dan blijven wij hem niet de baas. En ziedaar weer een en ander uit het leven. Wilt gij van een of ander meer belangrijks iets weten of wat dan ook, doe maar vragen dan heb ik wat beter stof om altijd weer iets te schrijven. Wees verder hartelijke gegroet van uw u liefhebbende vader en moeder,
D.P. Noordmans en G.O. de Roos,
alsmede van Jakob, Pier, Gep, Gerben en Wybrig, Uw u liefhebbende vader,
D.P. Noordmans.
P.S. over uw blijven of gaan, schreef ik in mijn brief van donderdag l.l.
Maandagmorgen. Ds. Enderlé is wat beter. Te Itens is de bliksem in de kerk geweest. Veel glazen zijn stuk. Gistermorgen is door nog onbekende oorzaak een grote boerderij te Spannum afgebrand. Ruim twintig koeien en al het andere vee is mede verbrand. Ook zegt men, dat er in de kerk te Jellum brand is geweest door de donder.
(AN)