203. A.M. Brouwer aan O. Noordmans

Meppel, 18 december 1907

Amice,

Nog ligt onbeantwoord de rouwbrief, die ik aan ’t eind van de vorige week ontving en die het plotseling overlijden van je Vader meldde. Nu alles voorbij is en je weer in de pastorie teruggekeerd zult wezen, zal het je haast onbegrijpelijk voorkomen, dat er in een week tijds zoveel veranderd is en dat een paar trouwe, liefhebbende ogen voor goed gesloten zijn. Wees overtuigd van onze oprechte deelneming met dit verlies, dat te zwaarder treft nu het zo plotseling kwam. Wel is 79 jaar een hoge leeftijd, waarop weinig meer te wachten en te verlangen viel, maar toch rekenen wij in de praktijk zo weinig met wat zeker eens gebeuren zal en dan schrikken wij op wanneer een ernstige tijding van die ons lief is komt. Wat een troost wanneer wij kunnen zeggen dat het sterven gewin was voor hem die heenging. Dan mogen wij ook niet zelfzuchtig verlangen hem langer hier te houden, maar zulk een slag kan meewerken dat hetzelfde ook eens van ons gezegd zal worden. Wij wortelen dikwijls zo vast in dit leven. Het zullen nu ernstige kerstdagen voor je zijn, maar met des te meer gloed zul je nu toch ook het Kerstevangelie kunnen brengen. Hartelijk hopen wij dat het dan ook goede dagen voor je mogen zijn. Wij maken het allen weer goed. De vorige week was onze kleinste nogal vrij wat ongesteld, maar dat is weer beter gelukkig. Met hartelijke groeten, ook van Bon, je vriend

Nus.

(AN)