57. Ouders aan Oepke
Scharnegoutum, 12 november 1888
Lieve Oepke,
Thans zet ik mij om u een briefje te schrijven als antwoord op uw laatste brief. Uw vragen zal ik kort beantwoorden. Onze koeien zijn reeds veertien dagen op stal. Ook hebben wij al geslacht. Onze koe woog 780 kilo. Hiervan heeft Boersma 1/4 gekregen, Lambers en Van der Meer ieder 30 kilo en het overige hebben wij voor ons zelf gehouden en zo wij hopen, zult gij er met kersttijd ook een stuk van hebben. Uw konijn is nog goed present en bewaren wij steeds als een aandenken aan u alsook de duiven, die mij nu kennen als hun weldoener, de jongen vliegen mij soms bijna op de schouder om voeder. De andere konijnen zijn verkocht. De jongens zullen er u misschien wel eens meer van schrijven. Anne is gisteren een paar dagen en een nacht bij Lambers en Trijntje geweest. Zij waren allen goed gezond, ook de kleine Sjoerdje groeit thans zeer goed. Ook Van der Meer en Baaije en kleine Gep zijn best gezond en ook wij allen ...1 Wij zijn blij dat het u nog steeds goed bevalt, want nu gij voor leren gekozen hebt, en wij ons dit offer hebben moeten getroosten, spreekt het vanzelf dat wij ons gevoel aan ons verstand moeten onderwerpen, maar nu dit ons gevoel tegen uw belang niet mag spreken, zo spreekt daarover de ouderliefde niet minder, maar nog krachtiger, en daarom (gij begrijpt dit reeds ofschoon nog jong) is het ons zeer aangenaam aanvankelijk goede berichten van u te ontvangen en is het onze hartelijke wens en bede dat uw keus u nimmer moge berouwen, maar dat het ons steeds moge blijken dat de Here u bewaart bij de gezondheid naar het lichaam, u bewaart voor de verleidingen der jonkheid en u steeds lust en vermogen schenkt tot het leren, opdat uw leraren steeds over u tevreden mogen zijn en uw ouders mogen ervaren, niet alleen dat God het wil, maar ook dat Hij het wil tot heil en zegen voor uzelf, naar ziel en lichaam beiden, en tevens tot blijdschap en troost van uw ouders. En zal nu deze onze hoop en verwachting niet teleurgesteld worden, dan zal het moeten zijn ‘Hoofd omhoog het hart naar boven’2 en dan als ons hart rust vindt in die God die van uit de hoge hemel neerziet op deze aarde en alles met een vaste hand regeert, ja, dan besluit ik ook deze brief met u aan te bevelen in de hoede van die getrouwe Verbondsgod, die nimmer tot den huize Jakobs gezegd heeft: zoek mij tevergeefs.3 Hartelijk gegroet van uw u liefhebbende vader en moeder,
D.P. Noordmans en G.O. de Roos.
P.S. Hebt u het wintergoed al aan en de wollen kousen? Oep, ik hoop van ja, het is ten minste tijd. Zo de Here wil en wij leven nadert de tijd al mooi dat wij u, Oep, spoedig weer eens mogen ontmoeten en in ons midden zien, waar ik en wij al verlangende naar uitzien. ...4, Oep, wij zullen u nog in de winter veel meer zien en maar uitscheiden van schrijven met de pen, maar niet met mijn hart. Zijt nogmaals hartelijk gegroet van uw liefhebbende G. Noordmans-de Roos. Nacht, Oep. Ook de groeten van Ate en Baaije van der Meer en Anne en van Gep, van Ietje en Germ.
(AN)