505. A. Langhout1 aan O. Noordmans
Hilversum, 19 mei 1935
Hooggeachte vriend,
Hartelijk dank voor uw uitvoerig schrijven. Ik weet de dag mijns doods niet (zei Isaäk)2 en daarom nu reeds antwoord. Mijn leeftijd is niet 84 maar 88 jaren. Mijn lieve vrouw was ruim 84, toen ze de 10e september 1934 overleed. Uw lieve vader was in Oosterend mijn beste vriend. Hem heb ik nooit vergeten. En hoe hartelijk was immer uw lieve moeder voor ons. Steeds was ik welkom, ook later te Scharnegoutum. Welk een feest voor ons, dat zij beiden en Ds. Lambers en Trijntje, dus met zijn vieren, bij ons te Weesp enige dagen kwamen logeren.3 Uw vader is ook nog eens alleen gekomen. En ook u ben ik niet vergeten; wel de wandeling en de krakelingen en het schoolfeest. Zo herinner ik mij ook nog, dat gij mijn vrouw en mij met uw vaders rijtuig naar het station Bozum hebt gebracht. U waart toen tijdelijk thuis. Het verblijf in Beieren was achter de rug. U waart herstellende en zijt door ’s Heren goedheid geheel hersteld. Ik lees nog veel, maar lopen, horen en schrijven worden minder. In Weesp heb ik een aangename werkkring gehad. De school ving aan met 64 leerlingen. Dit getal klom in 30 jaren tot 434. Ik ben daar 12 jaren diaken geweest en 11 jaren administrerend kerkvoogd. Ook voorzitter van de Chr. Historische Kiesvereniging en secretaris-penningmeester van de zendingsvereniging. Ook werd ik, 34 jaar achtereen, benoemd tot lid van de examen-commissies in Amsterdam, Den Haag, Haarlem of Utrecht. Zo verdiende ik nog wat met mijn beide akten voor MO. Toen ik in 1912 van Weesp naar Hilversum vertrok, had ik geen animo om schoolopziener te worden, wel om examinator te blijven. Dat is dan ook gebeurd tot 1923. Behalve deze functie, heb ik veel les gegeven in huis, 2 jaren aan een cursus voor de hoofdakte te Gouda en 2 jaren aan een hoofdcursus in Utrecht. Het traktement was niet groot, maar met lessen en examens verdiende ik er veel bij. En dat kwam goed van pas. Want 6 zoons hebben het gymnasium bezocht. De oudste, Goossen, was vlug en dacht te doctoreren, maar overleed op 22-jarigen leeftijd, typhus. Hij was bereid, ja verlangde naar het einde. De tweede, Cornelis, is 10 jaar predikant te Birdaard4 geweest. Ook hij wist in wien hij geloofde, overleed na een operatie. De derde, Jenne, studeerde rechten, liep in Indië alle rangen door in ruim 20 jaar, ’t laatste die van lid van de raad van justitie te Batavia.5 Is gepensioneerd en nu werkzaam als advocaat-procureur te Hilversum. De 4e had wel vermogen maar geen lust in de studie. Bereist thans Amerika van New York tot San Francisco voor een firma te Chicago.6 No. 5. Jan, is predikant te Den Bommel.7 No. 6. staakte de studie op advies van de dokter.8 Twee dochters, beide gehuwd met gelovige dokters in de medicijnen.9 Eén van die 2 is onderwijzeres geweest, heeft hoofdakte, akte voor handwerken en voor drie moderne talen. En als ik mij niet vergis, is u gepromoveerd en eens op het tweetal geweest voor hoogleraar. Dit verheugt mij. De Here zegene u. Hartelijk gegroet. Uw toegenegen vriend
A. Langhout.
(AN)