527. J. Koopmans1 aan O. Noordmans
’s Heer Hendrikskinderen, 10 oktober 1935
Hooggeachte ds. Noordmans,
zojuist lees ik in de NRC, dat de Groningse faculteit u het doctoraat zal verlenen. Van harte wensen mijn vrouw en ik u daarmee geluk. En wilt u mevrouw, die in deze vreugde deelt, ook in onze gelukwensen doen delen? De gelegenheid is te schoon, dan dat ik ditmaal zou mogen nalaten u te zeggen, hoeveel ik in theologicis meen aan u te danken te hebben. Het is een klein staal van het geheel van uw werk, waarvoor de faculteit van Groningen u de dank brengt. Negatief heeft uw werk mij bevrijd uit het intellectualisme, dat met name snelle en jonge ‘Barthianen’ bedreigt, en dat in verfijnde vorm toch wel enigszins vanouds aan de Zwitserse theologie eigen was. Positief hebt u mij kerkelijk leren denken in die zin van geestelijke catholiciteit, die aan al uw werk eigen is. Het is mij een grote vreugde, eens een gelegenheid te hebben om dat ronduit te mogen zeggen. Wij wensen u a.s. woensdag een schone dag toe in Groningen. Bij nadere gelegenheid kom ik u nog wel eens lastig vallen met bijzonderheden over de nieuwe dissertatie. Van prof. van Rhijn2 heb ik nog geen antwoord, maar intussen heeft de geest van dit werk me al veel meer te pakken, dan het vorige onderwerp ooit heeft gehad. En daar het grotendeels terreinen bestrijkt, waarop ik vroeger al eens heb gestudeerd, lijkt het me niet onmogelijk, dat ik binnen niet al te lange tijd gereed kom. Ontvangt u onze hartelijke groeten. Met de meeste hoogachting, uw dw.
J. Koopmans.
(AN)