734. W.J. Aalders1 aan O. Noordmans
Groningen, 31 juli 1944
Zeer waarde Heer en Vriend,
Als ik uw vertrouwelijke brief,2 die mij diep heeft ontroerd, nu pas beantwoord, zijn daar twee redenen voor. De eerste is deze, dat men dergelijke brieven niet spoedig beantwoordt. Zij moeten doorwerken. De tweede is deze, dat ik ongesteld geworden ben. Dat gij zó over uw zoon kondt schrijven en een indruk geven van zijn fijne, nobele aard, is heerlijk. Ook dat gij hem in leven en in sterven in Gods hand kunt leggen. Ik kan, uit de verte, voelen, dat het geloof in staat stelt alles in Gods hand te geven, ook het meest vreselijke en ongerijmde. Boven dat alles staat toch de God, die liefde3 is. Dat dit een houvast is, is een grote genade. En dat dit gepaard gaat met een nuchterheid van geest jegens anderen en deze ramp vertedering en verbroedering wekt, is inderdaad een gave van de H. Geest. Moge zij doorwerken in u en uw gemeente. Ik schrijf maar kort, om mijn ongesteldheid. Ik heb enige tijd geleden een hartaanval gehad, in verband met arteriosclerose, die mij zeer heeft aangegrepen, lichamelijk en geestelijk. Zij heeft mij gedwongen alle werk los te laten, dat ik nog in mijn rusttijd deed, voor kerk en zoveel meer, en mijn leven zeer verengd en verarmd. Ik hoop, dat God mij de kracht zal schenken om deze geestelijke eenzaamheid te doorstaan. Te werken, op allerlei wijze en voor allerlei kring, is zoveel makkelijker dan niets te doen en alleen te zijn. Het is dan de vraag wat er van de mens overblijft op zichzelf en voor God. Houd mij dit korte schrijven ten goede. God zegene u. Met hartelijke groet, uw
W.J. Aalders.
(AN)