110. Ouders aan Oepke
Scharnegoutum, 19 juni 1893
Lieve Oepke!
Weer zijn er tien dagen verlopen sedert ik u schreef.1 Veel bijzonders is er bij ons in die tijd niet gebeurd. Het weer is bij ons al die tijd onafgebroken zonneschijn en sterke droogte geweest. Prachtig weer, noord en noordoosten wind, maar onvruchtbaar. Heden is de wind zuid en warmer met een dalende temperatuur. Wij hebben uit de achterste acht slechts 6 wagens hooi gekregen en de voorste heeft iets meer. Ook is de fenne niet beter tenzij er regen komt. Het maaien gaat ook al niet best dewijl de grond droog is en het gras begint te sterven en overdag slap wordt van de zon. Met onze weide gaat het nogal, daar de dertien nog weer iets is aangegroeid sedert de koeien er uit gekomen zijn. Overigens is het met de boerderij tamelijk goed. De koeien zijn nog in goede staat en geven nogal aardig melk. Eén kalf heeft keelontsteking doch is iets beterende. Het jonge paard doet alles tot genoegen maar de oude! die heeft het weer raar gedaan. Hij wil eigenlijk geen hooi trekken dan met allerlei ellende en gevaar voor ongelukken. l.l. is er een hooiwagen met een weinig hooi er op onderstboven in de sloot terecht gekomen en het paard geraakte ondervoeten in de onderwal. Later heeft hij nogal eens een beetje hooi thuis gebracht, doch met horten en stoten. Met onze gezondheid is het goed. Ik zelf ben veel beter dan de voorgaande week; toen had ik veel last van de ingewanden, die tevens werkten op de maag en zenuwen. Thans gevoel ik mij aardig fris, maar wacht mij voor veel in de hete zon te lopen. Gep heeft wat last van de keel, overigens gezond. Jakob en Pier zijn naar onze hooiers en tussen beiden helpen Gerben en Klaas2 wat mee. Moeder en ook kleine zus zijn goed gezond. Met Trijntje en de kleine Gerrit was het l.l. vrijdag nog zeer goed, toen is Lambers even bij ons geweest. Ook bij van Dijk en Van der Meer is het goed, behalve dat kleine Gep nog veel last heeft met haar ogen tengevolge de klierontsteking en mazelen. Er sterven in Sneek nogal veel kinderen aan de mazelen en de kinkhoest en ook begint die ziekte zich meer en meer in Scharnegoutum te openbaren. Grote Hessel uit het Potschip en Ulbe Winkelman hebben er elk een kind aan verloren. En L. Vos en meer anderen hebben er verscheiden kinderen ziek aan. Oude Frits mollevanger is sukkelende, verval van krachten, denk ik, en Hielkje van Reimer Sybranda sukkelt aan de maag. Ook dit kon wel eens verkeerd gaan wat haar leven betreft. Sake [?] Koopmans van Loënga lijdt aan waterzucht en is niet best. En zo gaat alles steeds voort te midden van al de wisseling van de wereldtonelen, die allen (en laat ons dit niet vergeten) worden bestierd door de onzichtbare macht en vaste hand van die God, die hemel en aarde uit het niet heeft voortgebracht en steeds door zijn voorzienigheid regeert en onderhoudt. Nu, lieve Oepke, ontvang deze letteren thans weer van uw u liefhebbende vader, wiens hart zozeer van God begeert, dat het Hem moge behagen u van uw zenuwongesteldheid te genezen, gelijk ik u l.l heb geschreven. De Here behoede u in het voor ons verre en vreemde land. Zijn ogen doorlopen de ganse aarde. Hij is nabij de ziel die tot Hem zucht; Hij troost het hart dat schreiend tot Hem vlucht, Dat ongeveinsd in ’t midden der ellenden zich tot Zijn troon met zijn gebêen blijft wenden.3 Van harte gegroet van uw u liefhebbende vader, moeder, broers en nicht, uw u liefhebbende vader
D.P. Noordmans, G.O. de Roos.
Schrijf ons s.v.p. ook iets, als gij bij de ontvangst dezes nog niet geschreven hebt. Het geld is zeker door u ontvangen, is ’t niet?
(AN)