676. O. Noordmans aan R. Dijkstra¹

Laren (G.), 30 juli 1941

Zeer geachte collega Dijkstra,

Voor de gelukwensen bij mijn 70ste verjaardag, kom ik u hierbij hartelijk danken. Wij hadden een goede dag, binnen de grenzen van wat thans mogelijk is. Zeventig jaren zijn ras vervlogen, sneller dan men zich had kunnen denken. Wat kruit het leven zichtbaar in zo’n spanne tijds. En welk een spanning? Men heeft soms het gevoel een rolsteen te wezen in een gletscher, die langzaam en toch weer snel verschuift. Maar dat is toch weer geen juist beeld, het zijn geen domme krachten die ons leven bepalen, als ik terugzie in mijn leven, merk ik de wijsheid Gods op en nog meer de goedheid en weer meer de barmhartigheid. De grootste druk komt niet van buiten maar van binnen. Dat gij mijn Augustinus waardeert, vond ik prettig. Ik heb het met veel concentratie en liefde geschreven. Augustinus heeft mij altijd sterk geboeid. Er zijn zo van die tol’s, die men in zijn leven eenmaal moet afdragen... Zo stond het ook met mijn Liturgie, waarin ik mijn liefde voor de gereformeerde eredienst mocht uitzeggen. Of ik deze zaak verder zal uitvechten, betwijfel ik. Nu ik iets heb mogen bijdragen, aan het aan de orde stellen van deze vragen, ben ik tot op zekere hoogte tevreden. Ook verbiedt de tijd, om zulke dingen te zeer tot strijdpunten te maken, al zal het er wel op de duur van moeten komen. Met hartelijke groeten, ook aan mevrouw, tt.

O. Noordmans

(ADijkstra)