573. O. Noordmans aan P.H.Th. Stevens1
Laren (G.), 23 december 1936
Hooggeachte collega Stevens,
Dank voor uw schrijven van 14 december j.l.2 tot welks beantwoording ik mij gaarne nog zet voor ik u op 28 december te Utrecht ontmoet. Ik was niet de enige die door uw publicatie in Hervormd Nederland enigszins onaangenaam verrast was. U herinnert zich de discussie op de laatste vergadering van het moderamen, vooral aan het slot.3 Er was daar sprake van een soort motie van wantrouwen tegenover de reorganisatie-commissie. Ook de toenmalige voorzitter, prof. Van der Leeuw, reageerde daarop in ’t begin van de vergadering nogal krachtig. Ons werden de oorspronkelijke lijnen van ons reorganisatie-rapport min of meer verwijtend voorgehouden, alsof wij daarvan waren afgeweken. Een zeer wel verzachte motie-Wagenaar is ten slotte nog in bespreking gekomen, die bedoelde om aan de vergadering, voor zover ze in oppositie was, lucht te verschaffen. Daartegen heb ik mij toen nog verzet, omdat ik meende dat er geen aanleiding toe bestond. Aris,4 die de krassere motie had voorgesteld, was zelf lid van de reorg. commissie en ik meende dat daardoor een zeer scheve verhouding zou ontstaan, ook naar buiten. Ik moest de vergadering verlaten, maar hoorde dat de zaak met een sisser was afgelopen. Enige tijd later kwam toen uw stuk in Hervormd Amsterdam.5 Daarin kwam de motie voor een deel bijna woordelijk voor als gevoelen van de vergadering van Kerkopbouw. In den lande werd daardoor de indruk gewekt, dat wij als reorganisatie-commissie half gedesavoueerd waren. Ook de omstandige betogen, waarmee gij de belangrijkheid van het reorganisatie-werk tegenover de andere arbeid van Kerkopbouw trachttet te verkleinen, wezen in dezelfde richting. Er woei in dat stuk een wind, waarvan wij ons afvroegen: wat steekt daarachter? Wij waren te meer verrast, omdat gij het secretariaat had waargenomen bij de besprekingen met Kerkherstel. - Intussen heeft uw schrijven mij wel een en ander duidelijk gemaakt, zoals ik vertrouw dat gij u ook onze verwondering over uw stuk kunt indenken. Laten we hopen - en ik twijfel daaraan niet - dat de dingen op 28 december6 tot een bevredigend einde zullen worden gebracht. Inmiddels met coll. groet, uw. dw.
O. Noordmans.
(AKO)