585. H. Visser1 aan O. Noordmans
Hilversum, 12 juli 1937
Amice,
Laat mij je eens hartelijk danken voor het schrijven van het boekje over vader Gunning.2 Het komt mij voor dat gij hem het best van allen hebt gekarakteriseerd. Gunning was een man van stijl en gij hebt in stijl over hem geschreven; een groot man en ge hebt groot over hem geschreven, al wil de serie populair zijn. Ge hebt zijn lijden recht verstaan. Hij heeft vooral in Leiden veel en zwaar geleden.3 Hij was daar vaak als een worm en geen man.4 Leiden was zijn Gethsemane. Zelf heeft hij hier nooit over met mij gesproken. Wel eens met mijn vrouw,5 die zijn vertrouwde was, en meer zijn geestverwant dan zijn zoon.6 Die ontbrak het m.i. aan diepte. Ook dat niet verstaan worden was hem een smart. Mijn vrouw die hij zeker niet alles zei, maar meer dan een ander, liet tegenover mij wel eens iets los, maar dat doet niet terzake; gij hebt gevoeld waar het in deze hem om ging. Hij wilde ook niets gepubliceerd hebben van hetgeen men na zijn dood zou vinden. Ik bestelde enkele exemplaren bij een paar grote boekhandelaren, maar zij konden er niet achter komen wie de uitgever was en ik wist dat het gedrukt was en dat mijn zwager er reeds een exemplaar van had. De vorige week ontving ik ze pas. Met de beste wensen, ook voor vrouw en kinderen, tt.
H. Visser.
(AN)