657. O. Noordmans aan P. Scholten1
Laren (G.), 17 november 1940
Zeer geachte professor Scholten,
Het doet mij leed, dat ik u niet ter wille kan zijn wat betreft een aanvulling van de Kroniek. De Synode heeft voor het adres een mondelinge publiciteit in acht genomen en ik zou u beslist willen afraden daar inbreuk op te maken. Wat de boodschap betreft, het is moeilijk om die in dit geval daarvan te scheiden, ook al zou men geen enkel bezwaar hebben tegen de vestiging van dit instituut.2 Ik ben het met u eens, dat er onderscheid is tussen zulk een bezwaar in ’t algemeen en nu. Ik zie dat ook niet over ’t hoofd. Ik heb ‘de omstandigheden waaronder’ laten overwegen in dit geval. Maar dat is in een beschouwing niet helemaal mogelijk. In deze omstandigheden moet ieder wandelen bij zijn eigen licht. De gemeenschap is sterker en nodiger dan ooit. Maar de zekerheid is mystischer dan anders. Men kan geen licht en geen olie van elkaar lenen.3 Ieder wandele bij zijn eigen lamp. Ik geloof wel dat het verschil maakt of men wat meer of minder in ’t centrum woont. Maar dat onderscheid is hier niet beslissend. Schriftelijk laat zich deze zaak thans niet au fond behandelen. Maar u zult ook zo wel iets verstaan van mijn bedoeling. Met mijn groeten, uw dw.
O. Noordmans.
(APS)