522. G.W. Oberman1 aan O. Noordmans
Utrecht, 9 oktober 1935
Hooggeachte Dominee Noordmans,
Heel hartelijk gelukgewenst met uw doctoraat. Dit is nog eens een eervolle weg. Deze duurt wat langer. Is ook minder zeker. Wij mensen waarderen alleen het gelijke, en het middelmatige, en dan langs de geordende weg. En nu brak u door! Zo maar. Niet bij een jubileum als er 10 of 20 gezocht moeten worden voor een doctoraat! Zij hadden u allang kunnen vinden. Maar Friezen zijn stug om te zien (teer echter van hart.) en houden geen achteraf! U weet, ds. Noordmans, hoe ik niet behoor tot de kring van uw vereerders nu Groningen u onderscheidt. Ik behoor er reeds jaren toe! U weet, hoe ik gehoopt had, dat u hier als kerkelijk hoogleraar zou doceren de dogmatiek. Ik was een geregeld collegeganger geworden. (Als doctor mag men gratis college lopen. Toch nog een voordeel!) Maar wij mensen besluiten met onze wensen ... niet onze levensgang. Voor u moet dit doctoraat, zo eervol, een grote voldoening geven. En voor de talrijke vrienden van u een gelegenheid om u te zeggen, hoe zeer zij uw persoon, uw arbeid, uw voorbeeld op prijs stellen. Heb dank, dat u de doctorstitel aanvaardde. Ik schaam mij nu een beetje minder tegenover u over de mijne. Van u bij de gratie der wetenschap, van mij bij de gratie van de handboeken, waarover u zo geestig sprak bij de promotie. Met beleefde groet, ook aan mevrouw, die u telkens aan ons moet afstaan, Hoogachtend, uw dw. toegenegen broeder en vriend,
G.W. Oberman.
(AN)