135. Pier Noordmans aan Oepke
Scharnegoutum, 4 oktober 1897
Geliefde Broeder!
Uw brief heb ik in goede welstand ontvangen en daaruit vernomen dat het met uw gezondheid goed gaat. Ook wij zijn gelukkig allen goed gezond. Het weer is hier alle dagen even prachtig, vandaag echter is het hier regenachtig. Verleden dinsdag zijn vader en moeder een nacht naar Jakob geweest, die ook allen goed gezond waren. Met de boerderij staat het best. De koeien hebben op dit ogenblik goed gras, ’s nachts zijn ze in de dertien en daags in de finne1 en Germ is met 7 koeien in de achten. Zij geven nog 7⚑_ emmer vol melk en daar de melk nog 8⚑_ cent geldt, wordt dit nog een aardig gemaak. Met de handel staat het er wat donker voor, een kalf hebben wij verkocht, het kleine dat in juli geboren was, waarvoor wij f 21.50 kregen, anders is er nog geen handel geschied. Met de kippenboerderij staat het goed, zij leggen nog gemiddeld van 4 tot 6 eieren, waarvoor ik dertien à veertien stuivers krijg. De pieken2 leggen nog niet, doch zullen wel haast beginnen, daar zij reeds mooi worden, twee twenten3 zijn reeds weer opnieuw begonnen. Het zieke piek is wederom genezen. ’s avonds geef ik ze nu mais en ’s morgens en ’s middags nog de oude kost. De pieken van Lambers ben ik nog steeds wachtende, doch deze zullen, denk ik, in deze eeuw wel uitblijven. Rustpoos, daar wij eten moesten en naar de kerk moesten. Schreef ik vanmorgen, dat ik de kippen in deze eeuw niet verwachtte, vanmiddag kreeg ik bericht, dat zij dinsdag komen, dus ook hier werd het spreekwoord beantwoord: Hij kwaret jet hij wee het.4 Morgen komen Van Dijk en Anna te logeren. Donderdag trouwen Gabe en Anna. Het is een koude bruiloft, daar er niemand verzocht wordt te komen. Het bonte paard van Kalma is naar de vilders gegaan, ook heeft Kalma zijn vette koe verloren aan de bilsjocht.5 Zij werd dood in de sloot gevonden. Douwe en Tjerk zouden hem slachten, doch vanzelf eerst niet aangeven. Dit kwam de heren kommiezen ter ore, die hiervan aan vier man proces gaven, namelijk aan Douwe Bakker, aan Tjerk de Jong, aan Kalma en aan Anne Boersma, bij wie hij in bûthús6 geslacht werd. Met het fabriek zijn zij al druk aan de gang, de binnenmuren zijn reeds half omhoog, een der bazen heeft een vinger onder het heiblok verloren. Een directeur is er nog niet benoemd. Meer bijzonders weet ik niet, alleen nog een grap, die zich verleden dinsdag te Sneek voordeed. Iemand kwam ter markt met zestig kippenhanen, die hij in een turfkorf had, waarover hij een baalzak gespannen had. Spoedig kwam er al een koper om een haan, want hier was het zoek uit maar. De koper lichtte even de zak op, daar hij ze door de zak niet zien kon, doch dit kwam de verkoper duur te staan: nauwelijks zagen de hanen licht of daar vlogen de zestig hanen stadswaarts. Ineens vertoonden zich toen hanen op het Grootzand, in de Witte Zwaan, ja zelfs bij Brunings en ten Kate7 in het kantoor. Er was bijna geen huis, waar zich geen aangevlogen haan bevond. Dit werd een jacht op leven en dood, doch de man slaagde er in, zijn hanen toch eindelijk na veel moeite weer in de korf te krijgen, doch de blijmoedige koper zal waarschijnlijk wel verdwenen zijn geweest. Na hartelijke groeten van vader, moeder, Gep, Jantje, Reintje, Germ, ook van uw liefhebbende broeder
P. Noordmans.
(AN)