825. A.A. van Ruler1 aan O. Noordmans
Hilversum, 10 april 1948
Zeer geachte dr. Noordmans,
Op verscheiden conferenties en vergaderingen heb ik u de laatste tijd smartelijk gemist. Nu ik vanmorgen begonnen ben met het samenstellen van een nieuwe verhandeling over ons ontwerp-kerkorde, ditmaal over haar apostolische type,2 kwam de behoefte onweerstaanbaar bij mij boven, contact met u te zoeken. Toen ik m’n stuk over het belijdende aspect schreef,3 had ik dat niet zo, omdat ik er toen vrijwel van overtuigd was, in uw voetsporen te gaan en mij een dankbaar leerling van u te betonen. Nu ik bezig ben met het apostolische, ben ik er niet geheel zeker van. Ik heb na Nunspeet,4 in de publieke discussie die nu over het ontwerp aan de gang is, uw stem nog niet vernomen. Daarom maak ik mij enigszins ongerust over uw gezondheid. Er staan voor de toekomst van de kerk belangrijke dingen op het spel. Met name vrees ik, dat men de structuur van onze kerkorde op een vitaal punt zal aantasten door de volgorde te wijzigen: eerst het belijden - dan het ‘gewone’, interne leven der kerk - dan de ‘zendingsroeping’.5 Voor mij zou veel van het aantrekkelijke van ons ontwerp verloren zijn, wanneer deze wijziging tot stand kwam. Ik vecht er tegen met alle kracht die in mij is. En ik heb hoop, dat ik daarin op uw instemming kan rekenen. Maar ik zou dan ook graag uw steun ontvangen. In het algemeen zou ik wel gaarne eens met u doorpraten over de toekomst van kerk en theologie. Ik gevoel mij bij datgene wat mij voor de geest staat tamelijk eenzaam. Bij u heb ik steeds de meeste echo gevonden, gelijk ik dan ook essentiële dingen geleerd heb van u. Maar ik ben misschien te onstuimig, zeg de dingen te onverhuld en trek te extreem de consequenties. Als het u mogelijk is, schrijf mij dan eens, wat u van de situatie vindt. Gaarne zou ik u ook eens bezoeken, om in een rustig gesprek mijn zorg en nood met u te kunnen behandelen. Vat dit schrijven in drieërlei zin op: allereerst als belangstelling voor uw persoonlijk wedervaren en als bewijs van aanhankelijkheid aan uw visies; ten tweede als kreet van bezorgdheid over onze kerk en ons ontwerp; ten derde als uiting van eigen moeilijkheden. Met hartelijke groeten. Uw dw.
A.A. van Ruler.
(AN)