85. Ouders aan Oepke
Scharnegoutum, 5 juni 1892
Lieve Oepke,
Dat uw telegrafisch bericht1 ons verblijdde, begrijpt gij, want wel maakten wij ons deswege niet bezorgd, maar toch geeft zekerheid nog altijd meer. En ook was ons de bijvoeging ‘met lof ’ hoogst aangenaam - de Here zij daarvoor de dank en eer - en toch, nietwaar, hoe menigmaal ontbreekt daartoe de rechte en oprechte erkentenis - nog levendig herinner ik mij de strijd, die in mijn hart heeft plaatsgehad, voordat ik u overeenkomstig uw keus en aanleg kon afstaan om wetenschappelijk tot het leraarsambt te worden opgeleid. De Here heeft tot dusver alles wel gemaakt. Zijn goede Geest geleide u verder, mijn zoon. Hij gorde u aan met kracht uit de hoogte. Hij bedele u rijkelijk met Zijns Geestes licht en kracht, en bekwame u alzo tot het werk der evangelieverkondiging en vervulle aan u het woord van de grote Hogepriester over het huis Gods, Evangelie van Johannes 17:20: “Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor degenen, die door hun woord in Mij geloven zullen.” Zo zij en worde het, Amen. D.V. zend ik u dinsdag voormiddag per postwissel vanaf Sneek de gevraagde honderd gulden, eerder kan het niet best. Van S. hebben wij geen bericht sedert ik u schreef, het schijnt dus goed te gaan. En hiermede eindig ik. D.V. zullen wij u donderdag of vrijdag thuis verwachten. Hartelijk gegroet, uw u liefhebbende vader en moeder,
D.P.Noordmans, G.O. de Roos.
P.S. Ulbe Eringa is 28 mei l.l. bij ons geweest om afscheid te nemen. Hij had plan gisteren 4 juni op reis te gaan naar Noord-Amerika. Of het geschied is weet ik niet. De postwissel verzend ik natuurlijk aan uw gewoon adres te Leiden.
(AN)