129. Oepke aan zijn ouders

Utrecht, 7 september 1897

Geliefde Ouders!

Weer ben ik in Utrecht! Eerst ben ik eventjes naar Van Velthuizen gelopen. Zijn vrouw was nog niet helemaal beter. Zij vonden dat ik er goed uitzag. Deze week krijg ik nog anderhalve behandeling; dan de volgende week waarschijnlijk een per dag. Mijn kamer hadden ze terwijl ik thuis was nogal wat opgeknapt. Die ziet er nu heel aardig uit. Op zee hadden we nogal wind. De boot schommelde mooi, maar mijn beide reismakkers hebben het er goed afgebracht. Hebben ze een goede reis gehad verder? ’t Is me eerst wel weer wat vreemd, zo uit de huishouding vandaan alleen op een kamer. Toch ben ik welgemoed. Het weer is vandaag mooi. Ik geloof bepaald dat hier minder wolken zijn dan in Friesland en dat het hier lichter is. Het is daar overdag altijd zo duister. Ook is het hier niet zo koud. Legt Pier’s piek al? Bijzonderheden heb ik nog niet te schrijven. Ik heb mijn koffer uitgepakt. Ik meende dat er vier pakken ondergoed waren, maar er waren er maar drie. Maar daar de juffrouw de was buiten de deur gedaan heeft, wordt er alle weken gewassen en zal ik er mij wel mee kunnen redden. Ik wou mijn tweede deken hier nu wel hebben. Mijn mesje en kammetje heb ik ook vergeten, die kunnen daar dan wel bij. Anders weet ik niet dat ik iets vergeten heb. Ik ben goed gezond en mijn hoofd is voor mijn doen heel goed. Mijnheer van Velthuizen bood aan, dat als Lambers wou komen, hij dan wel bij hem kan logeren. Ik zal het hem schrijven. Groet allen van mij. Als altijd uw u liefhebbende zoon,

Oepke.

(AN)